Kamyunun “Yad”ını oxudum...
Zeki Demirkubuzun “Yazgı”sınıdakı sonundakı o möhtəşəm dialoqu yenidən izlədim...
Və mən bir daha bu qərara gəldim...
1) İnsan həyatı anlamsızdır
2) Ölüm qorsuxundan başqa heç nə onu xilas edə bilməz.
3) Biz elə bir labirintin içindəyik ki, çıxmağa yol yoxdur.
4) Mübarizə aprmağın heç bir mənası yoxdur. Mübarizə sadəcə cəhddir.
Həyat absurddur.
Mən də dünyaya və insanlara yadlaşmış biriyəm...
Bu faciəni mən də yaşayıram...
